“بیایید با یکدیگر آینده را سبز کنیم”

“بیایید با یکدیگر آینده را سبز کنیم”



بیابان‌زایی، فرآیند تخریب زمین‌ها در مناطق بایر، نیمه‌ بایر و خشکِ نیمه مرطوب است که عمدتا توسط فعالیت‌های انسانی و تغییرات آب و هوایی ایجاد می‌شود.

به گزارش ایسنا، بیابان‌زایی به گسترش بیابان های موجود اشاره نمی‌کند. این پدیده به آن دلیل رخ می‌دهد که اکوسیستم‌های خشک که بیش از یک سوم مناطق زمین را پوشش می‌دهند، به شدت نسبت به بهره‌برداری بیش از حد و استفاده نامناسب از زمین ‌ها آسیب پذیر هستند.

فقر، بی‌ثباتی سیاسی، جنگل زدایی، چرای بیش از حد دام‌ها و روش‌های آبیاری نامناسب همگی می‌توانند کارایی زمین را تضعیف کنند.

روز جهانی مبارزه با بیابان‌زایی و خشکسالی هر ساله به منظور ارتقای آگاهی عمومی از تلاش‌های بین المللی برای مبارزه با بیابان‌زایی گرامی داشته می‌شود. این روز، فرصتی منحصر به فرد برای یادآوری این مسئله به همگان است که خنثی‌سازی روند تخریب زمین از طریق حل مسئله، مشارکت قوی جامعه و همکاری در همه سطوح قابل دستیابی است.

روز جهانی مبارزه با بیابان‌زایی و خشکسالی در سال جاری میلادی (۲۰۱۹) با شعار “بیایید با یک‌دیگر آینده را سبز کنیم” گرامی داشته می‌شود.

کنوانسیون سازمان ملل متحد برای مبارزه با بیابان زایی (UNCCD) به مناسبت این روز، ۲۵ سال پیشرفت برخی از کشورها را در زمینه مدیریت زمین پایدار تجلیل می‌کند و در عین حال به تصویر گسترده‌ای از ۲۵ سال آینده چشم می‌دوزد که در آن بشر به خنثی‌سازی تخریب زمین دست خواهد یافت.

باید توجه داشت که خنثی‌سازی تخریب زمین پایه‌ای محکم برای کاهش فقر امنیت غذایی و آبی و هم‌چنین کاهش و تعدیل تغییرات اقلیمی خواهد بود.

در ادامه چند موضوع کلیدی مرتبط با بیابان‌زایی و خشکسالی به نقل از پایگاه اطلاع‌رسانی سازمان ملل متحد آورده شده است:

– بیابان‌زایی و خشکسالی تا سال ۲۰۲۵ میلادی منجر می‌شود  ۱.۸ میلیارد نفر کمبود آب مطلق را تجربه کرده و دو سوم از کشورهای جهان تحت شرایط کمبود آب شدید زندگی کنند.

– بیابان‌زایی و خشکسالی یک خطر طبیعی با اثرات قابل توجه و فراگیر اجتماعی-اقتصادی و زیست محیطی است که بیش از هر بلای طبیعی دیگر باعث مرگ‌ومیرهای بیشتر و جابه‌جایی مردم می‌شود.

– بیابان‌زایی و خشکسالی امنیت انسانی را به خطر می‌اندازد، به طوری که تا سال ۲۰۴۵ میلادی حدود ۱۳۵ میلیون نفر ممکن است به علت بیابان‌زایی آواره شوند. دستیابی به خنثی‌سازی تخریب زمین  از طریق بازسازی زمین‌هایی که در حال حاضر تخریب شده‌اند، افزایش مقیاس مدیریت زمین پایدار و تسریع روند بازسازی، راهی برای انعطاف‌پذیری بیشتر و تامین امنیت برای همه است.

– بیابان‌زایی و خشکسالی بر آب و هوا و تغییرات اقلیمی نیز موثر است. ترمیم خاک‌های اکوسیستم‌های تخریب شده، ظرفیت ذخیره سالانه سه میلیارد تُن کربن را دارد. همچنین بخش استفاده از زمین حدود ۲۵ درصد از کل انتشار جهانی کربن را بر عهده دارد. 

بر اساس دستور کار توسعه پایدار، سران کشورها متعهد شده‌اند تا از طریق  مصرف و تولید پایدار،  مدیریت مداوم منابع طبیعی خود و اقدام فوری نسبت به تغییرات اقلیمی به منظور حمایت از نیازهای کنونی و نسل های آینده از کره زمین در برابر تخریب محافظت کنند. هدف شماره ۱۵ این دستورالعمل به طور خاص به توقف و ترمیم تخریب‌ زمین مربوط می‌شود.

روزهای بین المللی فرصتی برای آموزش مردم در مورد مسائل نگران‌کننده روز، بسیج اراده سیاسی و منابع برای حل مسائل جهانی و جشن و تقویت دستاوردهای بشریت است. گرامی‌داشت  روزهای بین المللی به پیش از تشکیل سازمان ملل متحد بازمی‌گردد اما سازمان ملل متحد آن‌ها را به عنوان یک ابزار حمایتی قدرتمند پذیرفته است. 

انتهای پیام

منبع: ایسنا

درباره

بدون دیدگاه

ارسال دیدگاه

اجرا شده توسط: همیار وردپرس